arama

Oğuz Atay’ın Kaleminden Efsaneleşmiş Cümleler!

Oğuz Atay
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • 1 Yıldız
    Loading...

Oğuz Atay, 12 Ekim 1934’de Kastamonu’da dünyaya gelmiş  öykü ve roman yazarı.

Oğuz Atay Kitapları Sözleri 3 - Oğuz Atay'ın Kaleminden Efsaneleşmiş Cümleler!

Oğuz Atay Fotoğrafı

 

 

Oğuz Atay’ın Romanları;

  • Tutunamayanlar(1971-1972) iki cilt
  • Tehlikeli Oyunlar (1973)
  • Bir Bilim Adamının Romanı(1975)

 

 

 

 

Beyninde bulunan tümör yüzünden 13 Aralık 1977’de hayata gözlerini yumdu, Türk Edebiyatının efsane ismi. Söz uçar yazı kalır derler ya işte Atay’ın bizlere bıraktığı o efsaneleşmiş sözlerinden cümlelerinden bir kaç tanesi;

 

 

 

 

 

 

Kişisel değer saydığımız şeylerin, toplumun baskısıyla edinilmiş sahte nitelikler olabileceğini hiçbir zaman aklımızdan çıkarmamalıyız.

Oğuz Atay Kitapları Sözleri 4 - Oğuz Atay'ın Kaleminden Efsaneleşmiş Cümleler!

Poyraz Karayel’de Tutunamayanlar

Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen boşuna yorma derdi. Boş yere mağaramdan çıkarma beni.
Alışkanlıklarımı, özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna…

İyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı. Sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar.

Korktuğun her olaydan, başına gelmesinden ürktüğün her kötü rastlantıdan kaçınmak için onu ayrıntılarıyla düşünürsün hemen. Ayrıntılarıyla düşünmek şart. Yoksa bir noktayı bile düşünmeyi unutsan o nokta başına gelir. Yalnız yaşayanlar her şeyi hesaba katmak zorundadır. Başka türlü korunamazlar. Başka türlü yaşayamazlar. Allahım neler düşünüyorum! Düşün oğlum hikmet. Düşün ki bunlar başına gelmesin. İyi şeyleri düşünmekten kaçın sadece. Onlar başına gelsin. Mesele bu kadar basit işte..

Oğuz Atay Fotoğrafı

Oğuz Atay Fotoğrafı

Yaşar gibi yapmaktan, özlemez gibi yapmaktan, iyiymiş gibi yapmaktan, nefes alıp onu içimde tutmaktan, o nefeste boğulmaktan sıkıldım. Ki nefessizlikten değil nefesten boğulmaktır marifetimiz.

Beni anlamalısın! Çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum.

Yeni tanışmanın verdiği şaşkınlıktan olacak. Değerini bilemedik o anların…

Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.

Oğuz Atay

Oğuz Atay

Çok kazanmak istiyordum; fakat dünyada biliyorsunuz ancak işini bilenler kazanır. Ben de işimi bilmek istiyordum. Bu yüzden çok okuyordum. Birçok şeyi biliyordum. Şimdi bildiklerimi unutmamak için büyük bir savaş veriyorum.

Selim artık hepimizden küçük olacak esat. Hepimiz yaşlanacağız: saçımız dökülecek, derimiz buruşacak. Kendimizi, aynada gördüğümüz ihtiyar suratımızla tanıyacağız. Fakat selim hep yirmi sekiz yaşında kalacak bizim için. Gençlik fotoğraflarımıza bakar gibi olacağız onu hatırladıkça. Selim hep genç kalacak. diye yazmıştı. pek çok insandan küçük olmaya devam ediyor.

 

Elbette çok şey beklediğimi biliyorum, her zaman da bekledim.
Her yeni tanıştığım insandan tanışır tanışmaz neler bekledim. O daha adımı öğrenmeden ben onunla ilgili hayaller kurdum, ümit etmeye başladım hemen. Ve o insan yanımdan bir dakika bile ayrılınca ben öyle yerlere varmıştım ki hayalimde bu ayrılmayı bir ihanet saydım gücendim. Hayır benimle başa çıkılmaz beni bırak..